Over mij

Met de paplepel

Mijn eerste camper herinneringen zijn, met vaders oude zwarte Opel, met van die tanden voorin de bumper, naar IJmuiden.
Moeders bleef thuis om voor de rest van de kroost te zorgen want we waren een groot gezin.

Breed hadden we het niet, dus werden we door pa bij de visafslag gedropt.
Tijdens het uitladen van vissersschepen doormiddel van katrollen, viel er af en toe een vis uit de rietenmand en die mochten wij, volgens vader, in de zak doen die we van hem hadden gekregen. Ik denk dat ze een oogje toeknepen.
Avonds op ons lichtgroene ‘Aladin’ petroleumkacheltje in een grote koekenpan, smullen van onze opgeraapte schol, bij het licht van de sluizen van IJmuiden.
Daarna voldaan slapen op de achterbank, op een parkeerplaats, met om de haverklap het licht van de vuurtoren in ons gezicht

Het gevleugelde gezegde van mijn vader was:
Als jullie goed je best doen en wat ouder zijn, gaan wij naar Ooooostenrijk
Dat klonk toen hetzelfde als nu, dan gaan wij naar Nieuw-Zeeeeeland.

Een paar jaar later, mijn ouders inmiddels in het bezit van een volkswagenbusje met een kist op de imperiaal,
waar laat je anders zo’n gezin met acht kinderen in Oostenrijk onder de Brennerpas.

“Stoppen pa, een dood konijn in de berm”!
Ik had al enige ervaring met Recycling.
De smaak als kind nog in mijn mond van Kerstmis en omdat konijn alleen met kerstmis werd gegeten.
Ging ik geïnspireerd door Swiebertje op woensdagmiddag op zoek op de hei.
Gewoon, ik had toch niets te doen Geloof het of niet tot mijn eigen verbazing, vond ik een dood konijn.
Ik bond ik deze aan een stok en wandelde ermee naar huis, onder het genot van de reactie van voor en tegenstanders. Als de boswachter je ziet, Hé Swiebertje, enz.

Gooi maar weg zei mijn moeder.
Nee mam, ik heb gezien hoe ze hem schoten en hem niet konden vinden op de Venlose hei, loog ik.
Waar haalde ik de creativiteit vandaan?

Inspectie, avonds na het werk van pa.
Doe mij maar de kop mam.
De helft van het gezin vol afschuw toekijkend
Dat krijg je in een gezin van 10 personen en een konijn van 1,2 kg,
Je moest tenslotte toentertijd leren overleven.

Ook dit Konijn werd geïnspecteerd en vers bevonden door mijn vader.
Yes, vanavond konijn aan het zelfgemaakte spit en kampvuur op een openplek.
Na 1,5 uur draaien, toch maar besloten aan het aan mijn moeder over te laten.
Dit op het vertrouwde petroleumstel met koekenpan.

“Jongens, (want er waren geen meiden) vandaag gaan we naar Italië” wist mijn vader te vertellen.
In onze kinderogen hartstikke spannend en levensgevaarlijk. “Als we bij de grens zijn houdt iedereen zijn mond”, sprak hij streng.
Nadat de enge nors kijkende zwarte mannetjes, met hun te ver over hun hoofd getrokken zwarte petten, ons door hadden laten gaan, bij de grens, opluchting, ook bij pa en ma.
Na twee uur verblijf in Italië weer terug naar Oostenrijk.
Dit hete, we zijn in Italië geweest

De Großglockner, die mocht natuurlijk niet ontbreken.
“We gaan overnachten op de Großglockner vannacht”.
Wouw wat een avontuur waren mijn gedachten.
“U bent rijkelijk spätt om de Großglockner nog te passieren”, waren de woorden van de man bij de ingang van de pas.
“Gaat lukken” wist mijn vader de suppoost duidelijk te maken.
Kampvuurtje boven op de pas, “hout zoeken jongens”. Dat was niet tegen dovenmansoren.
In de verte een paar autolichten.
“Guten abend” sprak de suppoost. “U was nog niet aangekomen aan die andere seite unten, vandaar dat ik polshoogte ben gaan nemen” wist hij te vertellen.
“Ja Herr Wachtmeister, (Slijmend), domme pech, het bleek na twee uur zoeken een verstopte benzineleiding te zijn”, wist mijn vader te vertellen.
“Op zo’n gevaarlijke weg en een vrouw met hoogtevrees, ga ik nu niet meer aan zo’n gevaarlijke afdaling beginnen”, zoog mijn vader verder uit zijn duim.
“Nein nein bleiben sie bitte hier oben”, we zien elkaar morgenvroeg aan die andere seite. Het bleek namelijk dat hij iedere avond een controle rondje maakte.
Het waren toentertijd totaal andere tijden, maar de drang naar avontuur en ontdekken is gebleven

Op mijn 20e met 200 mark op zak liftend naar India.
In Afghanistan toch maar besloten om te keren, dit na het zien van een paar uitgemergelde door ziekte geteisterde Europeanen.
Met nog 10 mark op zak in Istanbul het toch nog gered met wat brood uien en tomaten tot in Nederland.

In 1976 een Renault Estafette bestelbus nieuw gekocht.
Na drie dagen verklaarde de buren me voor gek.
Was ook niet zo verwonderlijk als je met een decoupeerzaag aan de slag gaat om openingen te maken voor camper ramen. 6 Weken later samen met mijn vrouw en een kennis richting Bandar Abas (Iran).
O ja, ik had mijn rijbewijs net drie weken.

Ik had dus de bestelbus gekocht en de reis gepland zonder in het bezit te zijn van een rijbewijs.
We zullen het maar jeugdige overmoed noemen.

Het is ons toen zo goed bevallen dat er nog vele trips richting Noordoost Turkije, Georgië en Koerdistan volgde.

De vloot is inmiddels uitgegroeid tot drie jonge zeven persoons campers.
Van je hobby je beroep maken heet dit:
Of met andere woorden,

‘Het is met de Camper paplepel ingegeven’

Camper foelium of voelium nie.
That's the question.

Alvast Allways goede Voorruitzichten

Groet,
Joop Triëst

Beoordelingen

Eyal
29/04/2016
we have just came back from 8 days of motor-home camping in Netherlander.
it was our first time to do such kind of a trip and there was a Lott of hesitation before we went to the road.
we found camptoo over the internet and thru them we got to know joop the owner, an amazing and worm guy who did fur beyond our expectation.
he Brought the vehicle especially to Amsterdam for us which was very useful and took the time and patient to walk us thru all the little things and also was available for us for every problem and question along the way.
the caravan it self was Brand new and we enjoined every minute of the trip (despite the weather on the last couple of days)
the team of camtoo was also very helpful at the beginning but in order to work with non dutch speakers there is some work to be done on the English....

thanks for an unforgettable ride.

Eyal
Robert
24/06/2016
Excellent service from Joop was there on time on arrival and on return. Also went through everything with us. Would highly recommend.

Lees meer beoordelingen